*~~~ကိုယ္နဲ ့သဘာ၀ရ့ဲရင္ေသြးငယ္ေလးမ်ားအေၾကာင္း (၁)~~~*

ေႏြဦးရာသီေလးမွာ ကိုယ္ဒီေနရာေလးကိုေျပာင္းလာခဲ့တယ္...။

ကိုယ္ေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ေလးက တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္းသာယာျပီး

ပန္းဥယ်ာဥ္၊ တိရစ ၦာန္ဥယ်ာဥ္၊ သဘာ၀ေရကန္ၾကီးနဲ ့လွပသန္ ့ရွင္းတဲ့ Park လည္းရွိတယ္...။

 ေတာင္ကုန္းေလးေပၚကေန လွမ္းျမင္ရတဲ့ေတာအုပ္ကေလးတခုလည္းရွိတယ္...။ 

ျမိဳ  ့ထဲမွာဆိုေပမယ့္ ဒီတိုင္းျပည္မွာက သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကိုသိပ္တန္ဘိုးထားၾကေတာ့

ေတာအုပ္ကေလးလိုမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ သစ္ပင္ေတြကိုစိုက္ပ်ိဳးျပီးထိမ္းသိမ္းထားၾကတာပါ...။ (သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကို ဘယ္ေလာက္မ်ားတန္ဘိုးထားျပီး အေမွ်ာ္အျမင္ၾကီးၾကီးနဲ ့ထိမ္းသိမ္းၾကသလဲဆိုရင္ 

ယခုလက္ရွိ ရွင္သန္ေနတဲ့အခ်ိဳ  ့သစ္ပင္ေတြက 
သက္တမ္းအားျဖင့္ ၆၀ ေက်ာ္ ေတြျဖစ္ေနၾကျပီဆိုေတာ့ သူတို ့သက္တမ္းကုန္ဆံုးလို ့ရာသီဥတုဒဏ္ ေလဒဏ္မိုးဒဏ္မခံနိုင္ပဲျပိဳလဲမသြားခင္ အဲဒီအပင္ေတြရ့ဲအနားမွာေနာက္ထပ္သစ္ပင္အသစ္ေတြကို
ၾကိဳတင္အစားထိုးစိုက္ပ်ိဳးထားၾကပါတယ္...။)

ကိုယ္ဒီေနရာေလးကိုေရာက္ေတာ့ ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာမွီခိုေနထိုင္ၾကတဲ့

ငွက္ကေလးေတြမ်ားရွိေလမလားဆိုတဲ့အေတြးနဲ ့ငွက္ကေလးေတြအတြက္

အစာေကြ် း တဲ့ဖန္အိမ္ကေလးေတြ၀ယ္ ငွက္အစာေလးေတြထည့္ျပီး အိမ္ေရွ ့ကခ်ယ္ရီပင္ေလးမွာခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္...။

ႏွစ္ရက္သံုးရက္ေလာက္ၾကာသြားေပမယ့္ ငွက္ကေလးတေကာင္မွအစာလာစားတာမေတြ ့ပါဘူး...။

ဒါေပမယ့္ေနာက္ရက္ေတြမွာေတာ့ ငွက္ကေလးအခ်ိဳ  ့အစာလာစားၾကတာေတြ  ့လိုက္ရတယ္...

ကိုယ္လည္းအရမ္းေပ်ာ္သြားျပီး သူတို ့စားဖို ့အစာေလးေတြ ထပ္ထည့္ထားေပးလိုက္တယ္...။

ဒီလိုနဲ ့ငွက္ကေလးေတြအမ်ားၾကီး ခ်ယ္ရီပင္ေလးမွာလာနားျပီး အစာလာစားၾကတာကိုေတြ ့ရတယ္...။

   ၾကက္တူေရြးေလးေတြ...

သာလိကာေလးေတြ... :)

Blue Jay လို ့ေခၚတဲ့ ငွက္ကေလးေတြ...

သစ္ရြက္ကေလးေတြေၾကြေနတဲ့ ခ်ယ္ရီပင္ေလးေပၚမွာ
 ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ ့အသံေလးေတြဆူညံေနၾကတဲ့
နားပူနားဆာေလးေတြ... :) 

သူတို ့ေလးေတြကိုၾကည့္ျပီး သီခ်င္းေလးတပုဒ္သတိရမိတယ္... 

ငွက္ကေလးမ်ားတို ့ရယ္...
မနက္ခင္းမိုးလင္းတိုင္းကြယ္
သီခ်င္းေလးမ်ားညည္းလို ့
ျပဴတင္းေပါက္ဖြင့္ေတာ့ေလာကၾကီးေတြ ့ရတယ္
အိမ္ျပဴတင္းေပါက္မွကြယ္
ေလညွင္းကေလးမ်ားရယ္
ဟိုမွာပန္းေလးမ်ား
ဟိုမွာမိုးသားမ်ား
သာယာၾကည္လင္စြာေရာင္စံုရူ  ့ခင္းမ်ား
         လွမ္းလို ့ျမင္ေနဆဲ... ... ...    

( ဆက္ရန္... ... )  :)

*
*
*