လူမိုက္၏သေဘာ ( ၂ )

• လူမိုက္၌ ကိုယ္ခႏၱာအားရွိပါမူမေကာင္းေခ်။ အနိဳင္အထက္ သူတပါးဥစၥာကို ရေအာင္ယူတတ္၏။ ပညာနည္းေသာ ထိုသူမိုက္သည္ ကိုယ္ခႏၱာပ်က္သည္၏ ေနာက္၌ငရဲသို ့ေရာက္ရ၏။

• အိမ္၌ဖ်က္ဆီးတတ္သည္ကားၾကြက္တည္း။ ေတာ၌ဖ်က္ဆီးတတ္သည္ကား ေမ်ာက္တည္း။ ငွက္၌ဖ်က္ဆီးတတ္သည္ကား က်ီးတည္း။ လူ၌ဖ်က္ဆီးတတ္သည္ကားလူမိုက္တည္း။

• ေလာက၌ ဟသၤာသည္ က်ီးတို ့၏အလယ္၌ မတင့္တယ္ေခ်။ ျခေသၤ့သည္ ႏြားတို ့၏အလယ္၌မတင့္တယ္ေခ်။
• ျမင္းသည္ ျမည္းတို ့၏အလယ္၌ မတင့္တယ္ေခ်။ သူမိုက္တို ့၏အလယ္၌ ပညာရွိသည္မတင့္တယ္ေခ်။

• လူမိုက္သည္ အသက္ထက္ဆံုးလည္း ပညာရွိကို အကယ္၍ဆည္းကပ္ျငားေသာ္လည္း ထိုလူမိုက္သည္ တရားကိုမသိေခ်။ အဘယ္ကဲ့သို ့နည္းဟူမူကား ေယာက္မသည္ ဟင္း၏အရသာကို မသိသကဲ့သို ့တည္း။

• ဥစၥာမရွိပဲ ကာမဂုဏ္လိုလားလြန္းသူ၊ ခြန္အားမရွိပဲ အသတ္အပုတ္ၾကိဳက္သူ၊ ပညာမရွိပဲ စကားလိုလားသူ။
• ဤသူတို ့ကားလူမိုက္မ်ားႏွင့္တူကုန္၏။

• နိုုးေနသူ၏ ညဥ့္သည္ရွည္လွ်ားလွ၏။ သူေတာ္ေကာင္းတရားကိုမသိၾကေသာလူမိုက္တို ့၏သံသရာသညလညး္ရွည္လွ်ား၏။

• လူမိုက္တို ့မည္သည္ သူတပါးတို ့၏ ႏွမ္းေစ့ခန္ ့မွ်ေသာ အနည္းငယ္အျပစ္ကိုျမင္၏။ အုန္းသီးခန္ ့ၾကီးေသာကိုယ့္အျပစ္ကိုကိုယ္မျမင္တတ္ေပ။

• သူမေခၚပဲလွ်က္ သူမ်ားအိမ္သို ့သြားဖန္မ်ားေသာသူ။ သူမေမးပဲ မ်ားစြာေျပာေဟာတတ္ေသာသူ။ မိမိဂုဏ္ေက်းဇူးကိုပလႊားတတ္ေသာသူ (၀ါ) ကိုယ္ရည္ေသြးတတ္ေသာသူ၊ ဤသံုးပါးသည္ လူမိုက္၏လကၡာဏာတည္း။

• ပိတုန္းသည္ပန္းကိုအလိုရွိကုန္၏။ သူေတာ္ေကာင္းတို ့သည္ ဂုဏ္ေက်းဇူးကိုအလိုရွိကုန္၏။ ယင္ေကာင္တို ့
• သည္အပုပ္ကိုအလိုရွိကုန္၏။ လူမိုက္တို ့သည္ အမ်က္ေဒါသကို အလိုရွိကုန္၏။

သုေတသီ ဘုန္းျမင့္ေသြး၏ ( လူမိုက္၏သေဘာ လူလိမၼာ၏မေနာမွ ေကာက္နွဳတ္ေဖၚျပသည္ )