*~~~ကိုယ္နဲ ့ခရီးသြားျခင္းအေၾကာင္း(၃)~~~*

ေနာက္ရက္မွာေတာ့ ကိုယ္တို ့ေရာက္ေနတဲ့ နာရိတာျမိဳ ့ကေလးကေန
တိုက်ိဳကို ရထားနဲ ့အလည္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္...။

ေျမေအာက္ထဲက ရထားဘူတာကိုေလဆိပ္နဲ ့တြဲထားတာပါ...။

ရထားလက္မွတ္ကိုေတာ့အေပၚထပ္က ေကာင္တာမွာပဲ၀ယ္လို ့ရပါတယ္...။

နာရိတာကေန တိုက်ိဳကိုတစ္နာရီေလာက္ပဲၾကာပါတယ္...ရထားခကေတာ့

အသြားအျပန္လူတဦးကိုေဒၚလာ ၁၀၀ နီးပါးေလာက္က်ပါတယ္။

 ဂ်ပန္ကိုအလည္သြားတဲ့အခါမွာသူတို ့နိဳင္ငံရ့ဲ Holiday ရက္ေတြမတိုင္ခင္နဲ ့

ခ်ယ္ရီပန္းေတြေနရာတိုင္းမပြင့္ခင္အလည္သြားတာပိုေကာင္းတယ္လို ့

ခရီးသြားအေတြ ့ၾကံဳရွိတဲ့သူေတြကေျပာၾကပါတယ္...။

အကယ္၍ March လ ၃၁ ရက္မွာဂ်ပန္ကေနေလယာဥ္လက္မွတ္၀ယ္ျပီး

အေမရိကန္ကိုျပန္မယ့္သူဟာ ေလယာဥ္ခ ေဒၚလာ ၈၀၀ ေလာက္ပဲက်ေပမယ့္

Holiday စတင္မယ့္ April လ ၁ ရက္ေန ့မွ၀ယ္ျပီးျပန္မယ္ဆိုရင္ေတာ့

ေလယာဥ္ခ ေဒၚလာ၂၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ေပးရတယ္လို ့ဆိုပါတယ္...။
တစ္ရက္ေလးေနာက္က်သြားတာနဲ ့ေလယာဥ္ခေနာက္ထပ္ တစ္ဆေက်ာ္တက္သြားတာပါ...။

 ဟိုတယ္ခန္းေတြလည္းေနရာလပ္မရွိေအာင္

လူေတြျပည့္ေနတယ္လို ့ဆိုပါတယ္...။

(ဗဟုသုတအျဖစ္ေရးလိုက္ျခင္းပါ...။)

ကိုယ္တို ့စီးရမယ့္ရထားတြဲနံပါတ္ 9...

တိုက်ိဳျမိဳ ့ကိုေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္...

တိုက်ိဳမနက္ခင္းမွာေတြ ့ရတဲ့ေက်ာင္းသားေလးတစု...

တိုက်ိဳက Taxi...

***

ညေနပိုင္းမွာေတာ့ေလဆိပ္ကိုျပန္ေရာက္လာပါတယ္...။
 ဂ်ပန္ANA ( All Nippon Airways ) နဲ ့Bangkok ကိုထြက္ခြါခဲ့ပါတယ္...။

ဂ်ပန္ေလဆိပ္မွာေတြ ့ရတဲ့ကိုယ္တို ့စီးရမယ့္ေလယာဥ္...

ေလယာဥ္ထဲမွာ...

ေလယာဥ္ထြက္ခါနီးမွာမိုးေတြတဖြဲဖြဲရြာလာပါတယ္...။
ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ဆိုလို ့ဂ်ပန္မိုးက၀မ္းနည္းစြာနဲ ့
ရြာေနခဲ့တာမ်ားလားမသိ... :(
ေလယာဥ္ျပဴတင္းေပါက္မွာမိုးစက္ေလးေတြအမွတ္တရဓါတ္ပံုရိုက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

******
မၾကာခင္မွာေလယာဥ္ဟာ ကမၻာ့အျပင္ဖက္ေလဟာနယ္
အျမင့္ေပ ၃၅၀၀၀ ကိုေရာက္လာတယ္ဆိုရင္ပဲ
တိ္မ္ျဖဴျဖဴေလးေတြနဲ ့လွပေနတဲ့မိုးေကာင္းကင္ျပာျပာကိုေတြ ့လိုက္ရပါတယ္...။

သိပ္လွတဲ့မိုးေကာင္းကင္ထက္မွာကိုယ္တို ့လိုက္ပါခဲ့တဲ့ေလယာဥ္ၾကီးက
ငွက္တေကာင္အလား ေတာင္ပံျဖန္ ့လို ့လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာပ်ံသန္းေနေတာ့တယ္...။

*
*
*
ဆက္ရန္...

*~~~ကိုယ္နဲ ့ခရီးသြားျခင္းအေၾကာင္း(၂)~~~*

ကိုယ္တို ့တည္းခိုမယ့္ Nikko (နစ္ကို) ဆိုတဲ့ Hotel ကိုေရာက္လာပါတယ္။

Hotel နာမည္ေလးကခ်စ္စရာေကာင္းသလို အခန္းေတြကလည္း ဂ်ပန္ Style 

ရိုးရိုးရွင္းရွင္းနဲ ့သပ္ရပ္ေနတာပါပဲ...ကိုယ့္စိတ္တိုင္းက်ပဲဆိုပါေတာ့...။

အခ်ိန္ကိုသိပ္တန္ဘိုးထားတဲ့လူမ်ိဳးေတြဆိုေတာ့
အိပ္ယာေခါင္းရင္းမွာ Alarm Clock ကိုစနစ္တက်တပ္ဆင္ထားပါတယ္။

ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေသာက္ခ်င္ရင္ေသာက္ဖို ့အတြက္
ေကာ္ဖီေဖ်ာ္စက္တခုနဲ ့ေကာ္ဖီခြက္ေတြလည္းအဆင့္သင့္
ထည့္ထားေပးေလရ့ဲ...။ ခ်စ္ေကာင္းသီခ်င္းကိုသတိရမိပါေသးတယ္
ေကာ္ဖီဆိုရင္ခါးခါးပဲေသာက္မိတယ္တဲ့...
ရင္ခုန္သံေတြဘ၀မွာမခ်ိဳလို ့ဆိုလား...... :)
ကိုယ္ကေတာ့ေကာ္ဖီမၾကိဳက္တတ္တဲ့သူမို ့မေသာက္ျဖစ္ပါဘူး...။

******

မနက္ကိုးနာရီေလာက္မွာအခန္းတခါးေခါက္သံၾကားလို ့ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ဂ်ပန္လူမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ အာဖရိကလူမဲအမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကို

ဟိုတယ္အလုပ္သမား၀တ္စံုနဲ ့ေတြ ့လိုက္ပါတယ္...

သူကအခန္းကိုသန္ ့ရွင္းေရးလုပ္တဲ့အမ်ိဳးသမီးပါတဲ့ ဂ်ပန္လိုကိုယ့္ကိုေျပာတာပါ...

တကယ့္ဂ်ပန္အတိုင္းပါပဲ...သူ ့လွည္းေပၚမွာေတာ့အခန္းထဲမွာလိုအပ္တဲ့

ပစၥည္းအစံုအလင္အသစ္ျပန္ထည့္ဖို ့သယ္လာတာေတြ ့ပါတယ္...။

အခန္းထဲေရာက္လာျပီးသန္ ့ရွင္းေရးလုပ္ေတာ့ ကိုယ္လည္းအားနာတာနဲ ့

ရပါတယ္...ဘာမွမလုပ္ပါနဲ ့အခန္းကရွင္းေနျပီးသားပါပဲလို ့ဆိုေတာ့ 

အိပ္ယာခင္းေလးေတာ့အသစ္ျပန္ခင္းသြားပါရေစတဲ့

ေျပာျပီးအိပ္ယာေတြအသစ္ျပန္ထဲ့ပါတယ္...

သူအလုပ္လုပ္တာျမန္ဆန္ဖ်တ္လတ္ျပီးကြ်မ္းက်င္ပံုရပါတယ္။

ဒါနဲ ့သူ ့ကိုေမးၾကည့္တယ္ဒီမွာေရာက္ေနတာၾကာျပီလားဆိုေတာ့

ၾကာျပီလို ့ဆိုပါတယ္။ သူအဂၤလိပ္လိုနဲနဲေျပာတတ္ေတာ့ေျပာရတာအဆင္ေျပသြားတယ္။

ဘယ္နိဳင္ငံကလဲလို ့ေမးၾကည့္ေတာ့ Rwanda (ရ၀န္ဒါ) ကတဲ့...

ေၾသာ္... Rwandan Genocide ထဲမွာသိပ္ကံေကာင္းစြာနဲ ့ပါမသြားခဲ့တဲ့သူပါလားလို ့

ကိုယ့္စိတ္ထဲမွတ္ခ်က္ခ်မိရင္းသူအိပ္ယာေတြလဲျပီးေနာက္ သူ ့ကို ေဒၚလာနဲ ့ပဲ Tip ေပးေတာ့

သူကတအံ့တၾသနဲ ့ ဂ်ပန္လိုခါးကိုညႊတ္ျပီး သိပ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို ့အဂၤလိပ္လို

ေျပာျပီးႏွဳတ္ဆက္သြားပါတယ္...။

ကံေကာင္းပါေစ...Rwanda လိုရပ္ျပစ္ရွစ္းပါးကိုဘယ္ေတာ့မွျပန္မေရာက္ပါေစနဲ ့လို ့...

******

ဆက္ရန္...

*~~~ကိုယ္နဲ ့ခရီးသြားျခင္းအေၾကာင္း(၁)~~~*

ကိုယ္ေနတဲ့ျမိဳ ့မွာ နွင္းေတြတဖြဲဖြဲက်ျပီးေအးလြန္းလွတဲ့ ေဖေဖၚ၀ါရီလမွာပဲ

ကမၻာၾကီးရ့ဲအေရွ ့့ဖက္ျခမ္းက အပူခ်ိန္ ဒီဂရီ ၉၀ နီးပါး ရွိတဲ့ Bangkok ျမိဳ ့ကိုခရီးထြက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

အလြန္ေအးတဲ့ေနရာကေန အလြန္ပူတဲ့ေနရာကိုသြားမွာဆိုေတာ့ ဟိုေရာက္ရင္ေနမေကာင္းမ်ားျဖစ္ေလမလားလို ့စိတ္ထဲမွာစိုးရိမ္မိပါေသးတယ္...

ဒါေပမယ့္လည္း  ခႏၡာကိုယ္က ေနမေကာင္းျဖစ္ဖို ့

ေမ့သြားတယ္နဲ ့တူတယ္... မနားတမ္းပဲ တသြားထဲသြားေနလိုက္တဲ့ခရီးက

 ေနာက္ဆံုးအိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အထိ ေနမေကာင္းမျဖစ္ပဲ ကိုယ္တေယာက္ေဒါင္ေဒါင္ကိုျမည္လို ့ေလ...

ခႏၡာဆိုတဲ့အရာကလည္း သူ ့အလိုအတိုင္း ေကာင္းေနေတာ့လည္း ဟုတ္ေနတာပါပဲ...။ 

ခရီးမသြားခင္ ပထမလမွာ ေနမေကာင္းျဖစ္လို ့ကိုယ္ေဆးရံုေပၚေရာက္လိုက္ပါေသးတယ္...။
ေၾသာ္...ခႏၡာဆိုတာသူ ့အလိုအတိုင္းသာေဖါက္ျပန္ျခင္းသေဘာရွိေနပါေရာလား...
ထားေတာ့...
ခႏၡာအေၾကာင္းေျပာေနရင္ခရီးသြားတဲ့အေၾကာင္းေရာက္မွာမဟုတ္...
ဒီေတာ့

ကိုယ္ခရီးသြားတုန္းကရိုက္ထားတဲ့ဓါတ္ပံုေလးေတြကို
ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို ့အားမွ်ေ၀လိုက္ပါရေစ...

ဒီပံုကေတာ့ခရီးမသြားခင္မနက္ေစာေစာအိမ္ျပဴတင္းေပါက္ကေနရိုက္ထားတဲ့ပံုပါ။
တကယ့္ကို ႏွင္းေ၀တဲ့ေဆာင္းပါ...

******

ပထမဦးဆံုး ခရီးစဥ္မွာ Transit လုပ္တဲ့ဂ်ပန္နိဳင္ငံ နာရိတာ(Narita)
ဆိုတဲ့ျမိဳ ့ကေလးကိုဆိုက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္...။

ေလဆိပ္ထဲေရာက္ေရာက္ျခင္းေတြ ့ရတာကေတာ့ဂ်ပန္အခ်ိဳ ့
SARS (Severe Acute Respiratory Syndrome) ဆိုတဲ့ေရာဂါကိုေၾကာက္လို ့မ်က္နွာကိုအခုလိုအုပ္ထားၾကတာပါ...
SARS ေရာဂါက 2003 ခုႏွစ္ကအာရွတိုက္နဲ ့အေနာက္နိဳင္ငံေတြမွာျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့
ကူးစက္ေရာဂါတခုပါ...ေနာက္ပိုင္းမွာအဲဒီေရာဂါမရွိသေလာက္ျဖစ္သြားေပမယ့္
အခ်ိဳ ့လူေတြကေတာ့ ယခုထိတိုင္ေၾကာက္ေနဆဲပါပဲ...။

  ေလဆိပ္ထဲကေငြလဲတဲ့ေနရာပါ...

 ေငြလဲျပီးေနာက္မုန္ ့၀ယ္စားပါတယ္...

 မုန္ ့စားျပီးေနာက္ေလဆိပ္ထဲမွာ Hotel ကလာၾကိဳမယ့္ကားကို
ေစာင့္ရင္းTV ၾကည့္ပါတယ္...

ဂ်ပန္TV မွာေတြ ့ရတဲ့အိုဘားမား

 ခ်ယ္ရီပန္းေလးေတြနဲ ့သူတို ့နိဳင္ငံရာသီဥတုအေၾကာင္း...

ထို ့ေနာက္...Hotel ကလာၾကိဳတဲ့ကားနဲ ့ကိုယ္တို ့တည္းခိုမယ့္ေနရာသို ့သြားပါတယ္...။

ဆက္ရန္...